Ik Proat Plat: Wotter met vel en bonken

As kiend is mij verteld dat ons liggoam veur 80 % uut wotter bestijt. Ik bin doar es op studeren goan, en t bliekt niet woar te wezen. t Is mor veur 60 a 70%. En dat is natuurlek nog n hiele bult! Betekent dat ik met mien 90 kilo zo’n 60 liter wotter met zeul. Ik klots der over! Ben krekt zo’n lopende drinkfles. En t hiele zoakje wordt bie nkander holden deur wat vel en bonken.
Dat wotter zit overal. Mien hazzens bestoan veur 75 % uut wotter. Mien bloedplasma 90% en mien longen 80%. Nou hol ik op met al die details, ik realiseer mij dat mien hiele oaderstelsel bestijt uut grote sloten woardat witte en rooie viskes ien zwemmen die pas stoppen as Moagere Hein mie ophoald het. Mien hart pompt elke dag zo’n 7.000 liter bloed rond. Dat is dik 6 kuub wotter met ienhold! Van mien tonen tot aan mien kop, tegen alle zwoartekracht ien.
En dan vroag ik mij of, hoe old is dat wotter eigenlieks, oftewel, hoe old bin ik en woar bin ik overal ien e wereld wel niet west. Meschien heb ik wel met dinosaurussen ien n oceoan zwommen. Meschien bin ik wel as regen boven op n oerbos vallen woardat primaten leefden. En hemmen die mij opdronken en loater weer uutpist. Of ik bin as zwit uut n stinkende oksel kropen. Ik kin natuurlek ok uut n grote fontein spoten wezen ien n harem van n rieke Arabische sjeik. Want de kringloop van t leven is eigenlieks één grote sanitaire rondleiding.
En t gekke is, mien liggoam moet wotter drinken om zichzulf ien stand te holden, want dat lief het et drok. Dat moet de hiele huusholden ien stand holden. t Regelt mien temperatuur met zwit, dat is eigenlieks ok niks aans as gecontroleerd lekken, t lief regelt dat ik janken kin, woardeur ik troanen krieg, vol met zolt, mor ok met stresshormonen, zo spoel ik mien emoties vot. Hoe meer as ik er over noadenk, hoe verboasder ik word wat er allemoal gebeurt ien mien grote wotterbak die ik onderholden moet met wotter.
Nog wat. As ik wotterverlies heb deur te zwitten en zo, dan komt er n tekört. Eerst krieg je dan dörst en concentroatieproblemen. As ik er dan niks aan doe word ik mude en duzeleg. Bin ik dan nog niet bij de les, dan wordt et serieus. Dan krieg ik pien ien e kop. Mien hazzens binnen wat dat betreft krekt n natte spons die t verrekt te warken as et te dreug wordt. Dus mor gauw weer aanvullen, veurdat t hielemoal fout gijt en t hiele spul der de brui aan geft (Foto: Beeldbank Groningen, D vd Veen, Schuimend water in Leek).
Zo kinnen we der met zien allen wel es goed over noadenken. t Hiele idee van “ik”. Wel bin “ik”. Ik bin dus n lopende drinkfles, wat ik ien t begun van dit stukje al zee, en ik ververs miezulf de hiele dag met vers wotter. En woar komt dat weg. Meschien bin “ik” wel wotter wastoe eerst west bist. Meschien bin ik wel n stukje “dij”. Wotter dastoe òfscheiden hest en wat bie mij terecht kommen is. Of aansom denken, meschien bin ik wel gien mens die uut veul wotter bestijt, mor bin ik wel wotter met n lut bietje mens der omtoe. Wat bie mekoar holden wordt deur vel en bonken.
En as mien tied er is, op eneg moment, dan verdwien ik gewoon. Drief ik ok noar zee en goa ik op ien n aander. Heb ik op die manier ok nog nut.
Piet de Vries
Mientje: “Ik vuul t aan mien wotter”.



