Zondagse kleding

Wij doen aan zondagse kleding, maar dan niet de zondagse kleding die hoort bij deze term. Manlief en ik zitten niet graag en vaak stil. In het weekend is er van alles te doen in en om het huis en dus lopen wij zelden in nette kleren. De weekenden daargelaten dat we het gezellig hebben met vrienden of familie, tref je ons vooral in outfits die vies mogen worden en kapot kunnen gaan. Óf al kapot zijn, want de klusbroeken van manlief zijn vaak de spijkerbroeken die hij al weggesleten heeft en tot ergernis van zijn dochters loopt hij gerust met een scheur in zijn broek om de deur. Maar die dochters dus, die hebben deze memo van oude kleding in het weekend niet gelezen. Of niet ter harte genomen, want vooral ons jongste duo heeft er een handje van om ‘catwalk-ready’ naar beneden te komen op een zondag. Oudste dochterlief heeft vooral een voorkeur voor haar pyjama en als het dan toch moet, is er één favoriete korte broek die ze elk weekend weer pakt. Aangezien deze na drie jaar trouwe dienst nu echt dun begint te worden, lijkt het erop dat ze nog net voor de winter met dezelfde scheuren als haar vader rond zal lopen. Of wellicht ín de winter, want ze pakt deze korte broek ook gerust met slecht weer uit de kast, omdat hij ‘zo lekker zit’. Maar goed, haar zusjes die zijn het duo van de uitersten. Afgelopen zondag nog komt eerst nummer één in compleet ensemble van paars gebloemd rokje met hippe roze top naar beneden. Haren netjes, oorbellen goed. Zoals ik al zei: ‘catwalk-ready’. Het plan was echter buiten spelen, niet modeshow lopen, dus die stuurde ik terug naar boven. Kinderen die vies worden daar heb ik namelijk totaal geen moeite mee, maar op zo’n zondag kan je dat net zo goed doen in je oude kleren in plaats van in de beste kleren uit je kast. En vies worden ze, kan ik u vertellen. Deze dame toog naar boven voor een outfitwissel terwijl haar tweelingzus in pyjama met ongekamde haren denkt naar het speelveld te lopen. Nou ontglipt er geregeld op zondag eentje me in deze staat, maar dit keer ben ik sneller en kan ook deze dame terug naar boven om toch enigszins toonbaar het huis te verlaten. Maar wat dan het midden houdt tussen toonbaar en niet overdadig, blijkt een moeilijk verhaal. Nummer één daalt af in een oude broek met daarop wél haar nieuwste t-shirt en mag van mij ook een ander shirt gaan pakken. Die gaat dus al op voor outfit nummer drie. Haar zus komt terug in haar onderbroek omdat ze ‘echt geen buitenspeelbroek meer heeft liggen’ en denkt zo de tuin in te gaan. Nou is dat in de achtertuin nog geen ramp, maar voor een speelveld aan de straat toch een ander verhaal en zo mag ook zij nog eens een nieuwe poging doen. Als blijkt dat nummer één ook nog haar broek verkeerd om aan heeft getrokken – toch altijd weer knap – en dit heeft verholpen, is het duo dan toch klaar om vies te worden. En dan zal je altijd zien: binnen vijf minuten hebben ze ruzie en vertrekken ze boos naar hun kamer.