Lammert Kuiper

ALTENA - Voor wie hem kent: Hij is recht door zee en zoals hij zelf zegt: ‘Het is ja of nee.’ Een man met een hart van goud, ontzettend wijs met zijn gezin en een harde werker. Lammert Kuiper werd 59 jaar geleden geboren in Eelde en is inmiddels alweer 40 jaar samen met “zijn Tina”. Stil zitten kan hij niet en hij is dan ook altijd in de weer voor het hoveniersbedrijf waarvoor hij werkt - van zijn zoon en schoondochter - Trots is hij op zijn zonen en vrouwen die hem 5 kleinkinderen hebben geschonken .Maar hij mag ook graag wandelen motor rijden en trekt elke zondagochtend de zwembroek aan om een paar baantje te trekken in het zwembad. 

Hij heeft in zijn jonge jaren al heel wat verhuizingen meegemaakt. Zijn ouders waren nog jong toen hij werd geboren en daarom verbleef het gezin eerst bij opa en oma in Eelde. Van daaruit verhuisden ze naar Peizermade waar de ouders van zijn vader woonden. ‘Je had toentertijd nog een tankstation in Peizermade tegenover het huidige tankstation. Die was van mijn opa en oma. Ik weet nog dat ik een tijd geleden een aansteker, met het logo van het oude tankstation erop, kreeg van een dame die daar nog woont. Zij wist zich nog te herinneren dat ik daar had gewoond.’ Vanuit Peizermade ging het gezin weer terug naar Eelde om vervolgens nog twee adressen te bewonen in Peize. ‘Voor het werk van mijn zijn we uiteindelijk zelfs nog terechtgekomen in Haren. Dat ging vroeger zo. Inmiddels waren we thuis met vijf kinderen. Ik heb nog twee broers en twee zussen gekregen,’ vertelt Kuiper. Vanuit Haren verhuist het gezin uiteindelijk naar Altena, waar Kuiper zijn ouders ook nog steeds wonen en hij en Tina een mooi hoekhuisje hebben aan de Altenaweg.

‘Mijn vader was ook een man van “ja en nee” , dat zit er bij ons Kuiper allemaal wel een beetje in hoor. Vroeger was ik eerst een beetje een “bleu” mannetje en kwam uiteindelijk een keer thuis en moest huilen. Er was een pestkop op school en mijn vader vond dat het tijd werd dat ik maar eens van mij af moest leren slaan. Nou dat heeft die pestkop geweten hoor!’ Kuiper lacht en verteld dat dat ook wel een beetje het begin was van het rebelse jongetje wat toen in hem naar voren kwam. ‘Ik weet nog dat we op de kleuterschool in Peize een juffrouw hadden en zij was écht niet leuk. Ik moest een keer in de hoek staan, maar moest ook heel nodig plassen. Van juffrouw mocht ik niet uit de hoek, nou je snapt zeker wel wat ik toen heb gedaan! Dan maar plassen in de hoek!’ 

Kuiper genoot ervan om met zijn vader in de vrachtwagen mee te gaan en was altijd vooral onder de indruk van het achteruitrijden met die vrachtwagen. ‘Mijn vader reed op een Mercedes 1413. Prachtig mooie auto met zo’n mooie ronde voorkant. De vrachtauto die hij daarna kreeg was een Mercedes 1416 die vond ik lang zo mooi niet, maar ik denk wel dat daar mijn voorliefde voor het besturen van vrachtwagens vandaan is gekomen.’ Kuiper was altijd graag buiten als kleine jongen en zat op voetbal. ‘Ik heb zelfs nog Ronald en Erwin Koeman gevoetbald die woonden toen ook in Haren.’ De liefde voor voetbal is altijd gebleven, maar op latere leeftijd, toen hij zelf al vader was, kwam hij in aanraking met judo en die sport draagt hij nog altijd in zijn hart mee. ‘Ik ben jaren geleden al gestopt met judo, maar overweeg misschien ook om het toch weer op te gaan pakken. Ik ging met onze oudste toentertijd kijken bij een judo les. Tijdens de derde les vroeg de judoleraar of ik iets met hem voor wilde doen. Dat vond ik zo mooi om te doen dat ik in de jaren erna zijn assistent was tijdens de judolessen en ik zelf ook mijn banden heb gehaald tot aan de zwarte band aan toe.’ Kuiper is daar trots op en geniet er van om over de sport te praten. 

In de woonkamer scharrelen twee honden om hem heen. De oudste hond is 13 jaar en van hun jongste zoon die op dit moment op de camping zit met zijn gezin. De Friese stabij is nog een jonge hond, maar zelden heeft Kuiper zo’n rustige hond gehad. ‘We zijn ooit begonnen met een vogel in het begin van onze relatie, maar toen die er niet meer was wilden we alle twee wel graag een hond. En zo geschiedde.’ Kuiper kan zich nog goed herinneren dat hij Tina voor het eerst zag. ‘Ze had een mooie blauwe trui aan, een grijze broek en mooie blauwe laarsjes. Toen ze binnenkwam dacht ik: Wauw! Ik wist dat ze bij de Spar werkte in Eelde en ben daar toen een week later op mijn Tomos naar toe gereden en heb een pakje kauwgom gekocht. Vanaf dat moment waren we dus een setje.’ Kuiper is een man van veel woorden, maar ook van details zoals data en namen en hij kent emotie je zou er gerust een boek over kunnen schrijven in plaats van alleen een artikel.