‘Zonder de commitment van onze vrouwen kunnen wij dit ook zeker niet volbrengen als Volksvermakers’

RODEN - Ten tijde van verschijnen van de kersteditie van De Krant is de opsmuk van zijn gezicht en heeft hij zijn Dickens kostuum weer verruild voor een spijkerbroek. Roy Steendam is een échte Noordenvelder en zal naar eigen zeggen het prachtige Roden ook nimmer verlaten. ‘Nou ja, een echte Noordenvelder. Ik ben hier niet geboren en heb een jaar in Groningen gewoond voordat wij naar Roden kwamen, maar misschien mag dat inderdaad geen naam hebben.’ Steendam werd geboren in Huize Tavenier. Dit was jarenlang een kraamkliniek van het Diakonessenhuis in Groningen waar vele kinderen uit Roden ter wereld kwamen.

Steendam rijdt rond 16.15 uur de oprit op van hun huis. Hij is 1 november begonnen met zijn nieuwe baan bij RS Technics BV in Roden, lekker dichtbij dus. Zijn start daar verdient allerminst de schoonheidsprijs, maar hij heeft het er enorm naar zijn zin. Steendam werd enkele weken geleden aangereden en was daardoor al snel weer uit de roulatie. ‘Niet handig natuurlijk wanneer je net een nieuwe baan hebt. Er komt veel nieuwe informatie op je pad wat je moet opnemen en als je dan gelijk een week thuis komt te zitten loop je meteen achter. Inmiddels loop ik nog met één kruk en het werk weer aan het opbouwen,’ lacht Steendam. ‘Ik denk dat de kruk zelfs vanaf maandag wel thuis kan blijven.’ Zijn vriendin Marloes heeft inmiddels de piepers op het vuur gezet en (bonus)dochters Jolien en Puck hebben hun plek ingenomen in de woonkamer. 

Hij omschrijft zichzelf als een publiekelijk persoon die graag mensen vermaakt. Dat zie je dan ook terug in zijn levensloop tot nu toe. Zijn basisschooltijd brengt hij door op de Jetses School, nu de Tandem. ‘Fantastische tijd was dat!’ lacht Steendam. ‘Een leuke vriendengroep, vooral met veel kinderen uit de buurt.’ De buurt waar hij opgroeide, is de Bomenbuurt. Eerst aan de Lindelaan en later verhuisde het gezin naar de Larixlaan. Zijn moeder Emmy van der Spoel, ‘zij is wél een échte Roner,’ benoemt Steendam lachend, woonde tot op heden daar nog, maar maakt zich inmiddels klaar voor een verhuizing. Al op jonge leeftijd gaat hij aan de slag bij de Huro in Roden, die in handen was van Gerard Douwes en de moeder van Steendam. ‘De Huro was een begrip in Roden waar je terechtkon voor huishoudelijke artikelen, maar ook voor schoolspullen en later ook bekend om de plek waar je muziek kon beluisteren. Daar leerde ik ook omgaan met consumenten en was het fijn wanneer klanten tevreden de zaak verlieten.’ 

Steendam kent een rijke vriendengroep en is echt een “mensen-mens”. ‘Ik heb altijd gevoetbald en was ook actief binnen AV’75. Daarnaast zat ik op voetbal en toen onze zoon Twan werd geboren ben ik zelfs langere tijd trainer geweest van zijn team. Op dit moment speel ik alleen nog in de zaal.’ Kijkend naar zijn kruk die in de hoek van de woonkamer staat. ‘Dat staat nu inderdaad even op een laag pitje’, lacht hij. Steendam ontwikkelt uiteindelijk de ambitie om de horeca in te gaan en ook hierin komt het stuk vermaak voor hem sterk naar voren. ‘Eigenlijk is de horeca het mooiste beroep wat je kunt hebben. Je ontmoet heel veel mensen en je leert er gewoon heel veel van. Tot vlak voor de corona hebben mijn ex Ryanne en ik zelfs nog wel de ambitie gehad om samen een nieuwe horecagelegenheid op te zetten hier in Roden. De plannen waren ook al in een vergevorderd stadium hoor, maar het is er helaas niet van gekomen.’ Parttime in de horeca werd uiteindelijk fulltime in de horeca. Helaas was het leven in de horeca niet altijd even goed te combineren met een gezin en toen hun oudste zoon werd geboren besloot Steendam dan ook voor stabiliteit te gaan en werkte tien jaar lang bij KPN. ‘Ik heb daardoor net niet mijn vijfentwintig jaar oberen tijdens Rodermarkt vol kunnen maken, wie weet komt dat nog een keer. Maar de overgang naar KPN daar had ik geen spijt van. De zakelijke markt beviel mij goed en ik heb veel bijscholing kunnen volgen. Toch nog wat papiertjes kunnen behalen dus,’ lacht hij. 

Mensen vermaken past daarom ook zeker goed bij de rol die hij inneemt als Volksvermaker bij Volksvermaken Roden. ‘Ik zit er nu inmiddels zes jaar bij en hoop zeker nog te kunnen blijven tot het honderdjarig bestaan van Volksvermaken wat over vijftien jaar is. Het is prachtig om iets terug te kunnen doen voor de maatschappij waar we deel van uit maken. Op dit moment ben ik deels verantwoordelijk voor de Sinterklaasintocht en de Weihnachtsmarkt. Het kost heel veel tijd, dat klopt. En zonder de commitment van onze vrouwen kunnen wij dit ook zeker niet volbrengen als Volksvermakers. Het is vrijwillig, maar niet vrijblijvend roep ik dan ook vaak.’ Maar dat zijn toewijding groot is en hij er plezier in heeft dat is duidelijk wanneer hij deze woorden uitspreekt.