Monique Sarolea (71) staat nog volop in het leven!
LIEVEREN - Ooit stond haar wieg in Noord-Holland, maar ze is na woonachtig te zijn geweest in Roden nu echt wel verankerd in het mooie Lieveren. Noordenvelder Monique Sarolea geniet samen met haar Frits van het prachtige uitzicht dat ze hebben over de weilanden. ‘Nog even en dan hebben we de koeien weer in de achtertuin lopen’, zegt ze genietend. Ze is 71 jaar, maar zit zeker niet stil en gaat zelfs af en toe nog terug naar haar vorige werkgever, waar ze hand- en spandiensten verricht.
Ze groeit op in Loosdrecht, waar ze een heel leuke jeugd geniet. Haar basisschool- en middelbareschooltijd brengt ze door in Hilversum. ‘Ik heb ook nog steeds vriendinnen uit die tijd, die ik nog geregeld spreek’, zegt ze met een glimlach. Wanneer ze de middelbare school heeft afgerond, besluit ze om een tussenjaar te nemen, want ze kan geen keuze maken voor een vervolgopleiding. ‘Ik kwam via een kennis terecht in Frankrijk. Insteek was dat ik daar twee maanden zou gaan druivenplukken, maar dat ging helaas niet door, omdat ik de ziekte van Pfeiffer kreeg. Desalniettemin was ik nog steeds welkom in Frankrijk, waar ik kon aansterken en in korte tijd mijn Frans kon bijspijkeren.’
Klussen en buiten zijn; twee dingen waar ze heel erg van kan genieten. Toen al en nu nog steeds. ‘Ik kwam eerst terecht bij een bedrijf voor bouwmaterialen waar ik op de administratie terechtkwam. Ik besloot in die tijd dat ik weer wilde gaan studeren en heb een opleiding tuinarchitectuur gevolgd op de tuinbouwschool ‘Huis te Lande’ te Rijswijk, aanvullend heb ik mijn pedagogisch getuigschrift gehaald en ben ik les gaan geven op de agrarische school in Oegstgeest. Dat was heel erg leuk en vooral ook afwisselend, want ik gaf biologie, wiskunde en praktijkonderwijs. Ja, inderdaad, heerlijk de buitenlucht in!’ Voor het werk van haar toenmalige man verlaat ze Noord-Holland en komt ze terecht in Drenthe, waar ook haar drie kinderen worden geboren. ‘Ik heb toen besloten een tijdje niet te gaan werken om er voor de kinderen te kunnen zijn, maar na een tijdje begon het toch ook wel weer te kriebelen om aan de slag te kunnen. Zo heb ik o.a. vijftien jaar bij een aannemingsbedrijf in het groen gewerkt. Ja, dat bleef toch wel trekken. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik hier weinig in de tuin doe hoor’, lacht ze en kijkt naar buiten.
Uiteindelijk komt ze terecht bij een Datacenter Groningen, waar ze elf jaar met heel veel plezier werkt. ‘Ja, zelfs met zoveel plezier dat ik na mijn gerechtigde pensioenleeftijd aangaf nog wel graag te willen blijven. Vanmiddag ga ik ook even weer heen en verricht daar nog hand-en spandiensten. Ik was officemanager daar en een soort van “spin in het web”. Regelen, plannen, heerlijk om te doen.’ In die tijd zet ze zich vooral in voor het auditorium, een onderdeel van het Datacentrum. ‘Die ruimte werd verhuurd voor vergaderingen, bijeenkomsten, etcetera. Toen het Datacenter overging naar een nieuwe eigenaar, verviel de aandacht voor verhuur van die ruimte. Heel erg zonde, want er werd veel gebruik van gemaakt. Nu nog word ik nog steeds benaderd door bedrijven die de ruimte weleens huurden en dan regel ik dat voor hen.’ Het is duidelijk dat ze dit nog steeds met plezier doet, af te lezen aan de glimlach op haar gezicht.
Naast het organiseren en plannen brengt ze ook graag mensen met elkaar in verbinding. ‘Ja, dat is iets wat ik altijd al graag heb gedaan en nog doe. En wanneer het regelen, organiseren en verbinden dan klaar is, verdwijn ik rustig naar de achtergrond. Op dit moment ben ik bezig met het organiseren van een reünie van de middelbare school. Hartstikke leuk om te doen! Maar waar we tegenaan lopen, een vriendin en ik, is dat de meeste meiden van die tijd getrouwd zijn en vaak niet meer vindbaar zijn onder hun meisjesnaam. Nog een aardige klus dus, maar we geven niet op hoor.’
Naast het regelen van dingen mag ze ook graag reizen, fietsen, tennissen en golfen. ‘En ik sta ook graag op de skies, maar dat kun je helaas niet het hele jaar doen’, zegt ze met een lach. Sinds kort is ze ook vrijwilligster fondsenwerving bij Maggie’s Center in Groningen. ‘Dat kwam eigenlijk per toeval op mijn pad. Ik kreeg een uitnodiging van een kennis toen Maggie’s Center Groningen werd geopend in het najaar van 2024. Ik was daar heel erg van onder de indruk, wat ze allemaal doen. Mensen kunnen daar geheel vrijblijvend binnenlopen en vragen stellen over alles wat te maken heeft met kanker: voor jezelf, familie, vrienden en hoe bijvoorbeeld hoe om te gaan met mensen die getroffen zijn door deze ziekte. Het is heel waardevol om daar een rol in te mogen vervullen, ondersteunend te mogen zijn en ook hier komt het verbinden weer mooi naar voren.’ Maggie’s Center Groningen houdt op dinsdag 1 april Open Dag, van 09.30 uur tot 16.30 uur.
