OldJoar
Et liekt nog mor eefkes leden dat Piet de Vries et joar òftrapte met et verhoal over zien aparte Tante Annie. Met Annie dee ok de AI zien ientrede bij ‘Ik Proat Plat’ want met behulp van e computer, moek Piet n mooi ploatje van n prachtege ‘tante Annie’. Toch n klein wondertje dat je laptop aargenswoar ien e donkere gangen van t Wereld Wiede Web, met n òfbeelding komt woarvan je denken: ‘Verrek dat past krekt!’ Gelukkeg worden al onze verhoaltjes nog schreven deur minsen van vlees en bloed, met heur eigen gedachten. Die bron dreugt zo mor niet op.
Aan t enne van 2024 deden we n oproep aan al onze lezers om verhoaltjes ien te sturen. Doar is niet veul gebruuk van moakt. Veur de mieste minsen is de drempel om zich aan et schrieven ien e streektoal te woagen, net eefkes te hoog. Meschien wat veur Stichting Mien Westerkwartier om ze ien n poar schriefoavends over heur angst hin te helpen. Onze ‘Ik Proat Plat’ schrievers worden der niet jonger op en wij hemmen aanvulling neudeg as we met dit feestje deurgoan willen.
Ien 2025 stond et hiele laand stil bij tachteg joar vrijheid. Wij hemmen onze verhoalen ok zo veul mogelek aanpas aan dit thema. Doar kwam nog bij dat we ien t noajoar n bundeltje met columns uut brengen wollen. Gelukkeg hadden we al best n bult ‘vrijheids’ verhoalen ien ons archief. We huvven allinneg mor wat lege plakken op te vullen, teminnent dat dochten wij! Actueel moaken, uniformeren, typfouten der uut hoalen, al met al het Alie de Vries der toch nog veul waark van had. Et resultoat, et boekje ‘Sporen Zuken’ hemmen we begun november prizzenteerd ien t BaronTheater en is nou te koop ien e boekhandels ien t Westerkwartier. Wij binnen der wies met!
Goandeweg 2025 werden we der met confronteerd dat onze vrijheid niet zo gewoon is as dat we altied dochten. Oekraïne, Gaza en andere brandhoarden op dizze wereld vlammen zo mor weer op, net as et eefkes weer rusteg liekt. Gien nobele Amerikoanse Peacemaker, die dat regeln kin. Dat onze eigen vrijheid ok ien gevoar is, wil men vanuut et landsbestuur benoadrukken. Ien e rampenfolder lezen we dat we ons veurbereiden moeten op uutval van stroom, wotter en gas. Nou zal de ramp op et platteland wel wat metvallen, want de tuun geft wel vrucht en met n poar piltjes wordt ons regenwotter goed drinkboar. Et zil wel n ramp worden veur degenen, die de hiele dag op e tillefoon of veur de tillevizie zitten.
Wieze road: Zet n poar fleskes wien ien e kelder en wat blikken brune bonen, dan kommen we de eerste doagen wel deur. Dan nog n mooi boek op et nachtkastje en wat keerskes. Man et kin nog wel es noflek worden. Geft meschien ok weer wat vrijheid om een poar verhoaltjes op te schrieven – met pen en papier vanzelf, de batterij van e laptop is zo mor leeg – over de belevenissen ien dizze barre tieden.
Over schrieven sproken. Aankommend joar hemmen we t over wotter. Ooit was dit gebied bezaaid met lutje stroomkes en riviertjes, woartussen de boeren en vissers van destieds een dreug plakje zöchten om te overleven. De zee kwam en ging en vrat stukken land vot, langzoam mor zeker werd et gebied met diekjes en kenoaltjes aal beter bewoonboar. Van iespret tot bootrampen, van turfschip tot drinkwotter, we kommen et vast almoal tegen ien e verhoalen over t heden en verleden van onze streek. Ok binnen we weer van plan om ien 2026 een vierde boekje uut te brengen, met veul wotterverhoalen.
Rest ons veur nou om jim een goed 2026 te wensen en we hopen dat jim lezen blieven en ons bestoken met wotterverhoalen. Wij pakken de pen weer op en ‘wel schrift die blift!’
Eelke Solle, Leneke Struiksma , Alie de Vries, Piet de Vries, Henk Wierenga, Geert Zijlstra
Mientje: “ Veul zegen ien t nij-joar!”
