Zwemmen
Zoas jem vast allemoal wel wieten, ons zwembad “Wotterwille” is weer open. Het openluchtbad, doar kennen jem weer trecht. Ik goa elke mörgen om zeuven uur zwemmen. Woaorm zo vroeg zallen jem je messchien ofvroagen. Nou dat is ien de loop der joaren zo kommen. Toen ik de schoenenwinkel nog har, ben ik er met begonnen en nou ist nog zo. Zelfs ien de Coronatied zwommen we nog. Dan kom ik zo om kwart over zes van berre of. Of de wekker lopt of, of ik wor even eerder vanzulf wakker.
Veurige week wer ik wakker ik docht drekt erof. Even de wekker stil zetten, anners loopt er straks of met veul lewaai en doar heb ik t niet op begrepen. Messchien worden de buren er wel wakker van. Gedienen open. Het is nog wel slim donker. Dat ken kommen dat t messchien regent. Mor dat wast niet. Noar beneden doar de gedienen ok open. Dan kiek ik op e klok. Wel twee keer. Zie ik t goed? Ja ik hebt niet mis. Het is nog mor vief uur. Wat doe ik er dan aal of. Krekt ik goa weer ien berre. De wekker even activeren. Lekker weer onner t dekbed ogen dicht en verder sloapen. Doar heb ik gien moeite met. Messchien wieten jem wel hoe dat gijt: dreumen. Dat dee ik ok. Ik ston bij een vrouwspersoon, messchien mien zuster, mor doar was ik niet zeker van. Ze zat op n groene stoel. Sums dreum ik ien kleur. Ze zat foto s te kieken. Dat kwam denk ik dat ik doags erveur bij heur was, hemmen we ok wat foto s bekeken. “Kiek”, zee ze en ze liet mij n foto zien. “Dat bist doe met n blauw jaske aan.” Het leek een hiel mooi blauw vestje. “Die is van goedkope stof”, zee ze. Ik docht drekt, zodoende ken ik nou veurdelig leven. Ik pakte heur stoel vanachter beet en trok heur een beetje noar beneden. Dat har ze liever niet zee ze. “Nou”, zee ik, “doe wiest niet hoe grappig ik ben.” Dat sloeg netuurlijk nargens op. Toen wer ik wakker. En ik docht, ja zo ist krekt. Mor ik was het een beetje kwiet. Dat grappig weden dan. Alhoewel, s middags was ik nog ien de kringloopwinkel west en toen zee ik dat ok nog. Dat ik wel es grapkes mokte. Veur mien gevoel was dat n beetje vot. Ik har het niet meer zo. Legde zeker op alle slakken zolt. Over slakken gesproken, ien t zwembad bennen ze ok. Veurige week was er zelfs een vrouw die moord en brand riep, want een hiele dikke slak kroop doar op t randje van t bad. Ze was doodsbenauwd dat er ien t wodder vallen zol. Nou zee de badjuffrouw, wees mor niet bang, dan zwemt er echt niet noar joe toe. Hij versoept. Eerlieks woar dizze summer, teminste wat veur summer deurgoan moet, bennen er ofgrieselijk veul slakken. Allemoal noaktslakken. Doar hollen we niet van. Het liekt hielvoak dat ze langzoam verder kroepen, mor as je even niet kieken bennen ze zomor een hiel end verder of hielemoal de bocht om. Veurige week heb ik nog één van de verdrinkingsdood red. Met n pepierke heb ik hem van de plestiek gediennen ien t zwembad ofhoalt, mor toen is er toch nog dooddrukt. En hemmen ze hem ien de prullebak gooit.
Nog even over de temperatuur van t wodder. Is prima, doar wil ik niks van zeggen, mor as ik er ien goa, dan voelt het harstikke kold aan. Dan goan mij de hoaren rechtoverènne stoan. Zo voelt het teminste. En dat is echt gien lekker gevoel. Of anneren dat ok hemmen? Gien idee. Toch al zwemmende wor ik niet echt kold. Dat valt altied met. Noa ofloop maggen we met mekoar onner de warme douche.
Dan zal ik jem nog wat geks vertellen. Op n oavend was ik ien e sloapkoamer en wat zag ik doar op e grond? Een slak. Dat was mij ien hiel mien “lange” leven nog nooit eerder overkommen. Hoe kwam dat beest doar? Hielemoal noar boven kropen en dan deur t open roam tot half weg ien mien sloapkoamer? Ik kon t host niet begriepen en t hem vroagen? Dan wis ik bij veurboat aal dat er niks zeggen zol. Wel kroop er hiel langzoam een hiel klein beetje verder noar de deur. Het was n zwaade. Toen heb ik een pepieren buusdoekje pakt hiel veurzichtigjes om hem hèn legd en toen ien voalt en goed dicht knepen. Beneden heb ik alles ien mien ofvalemmerke gooit. Zo doar was ik vanaf. Knap oplöst vienen jem dat ok?
MARTJE
