Geuren achter ‘t goas

Ik bin vier joar en zit op e kleuterschool ien Nuus. De kleuterschool is ien t verenegingsgebouw tegenover de kerk. Ik zit ien e zandbak met nog n poar aandere kiender te speulen en bin mij bewust van n geur die ik niet ken mor die wel geliek mien aandacht het. Heerleke wolken van kruderege geuren waaien richting zandbak. Ik krieg er honger van en bin nijschiereg woar of t wegkomt. 

Noast de kleuterschool is n smal wegje vanòf de hoofdweg noar achtern, ik kin niet zien woar t wegje hin gijt of opholdt. Der zit goas met n hiele bult brannekkels om et speulpleintje van e school, as ik er deurkiek zie ik aan e aandere kaant n kiend stoan. Ze zigt er aans uut dan dat ik wènd bin, grote brune ogen ien n mooi bruun gezichtje en ze kikt mij aan. Wij zeggen niks tegen mekoar mor ik zie heur nog altied veur mij en bovendien ruuk ik, as ik aan dat moment denk , de geur waarvan ik nou wiet dat et van et eten uut et kamp is. 

Op e legere school zat ik ien e klas met veul Molukse kiender, we speulende metmekoar, ik ging met noar t kamp en zij kwammen bij ons thuus. Ien 1964 binnen alle kiender verhuusd noar de Molukse wijk ien Moarum. Ik kin me niet herinnern dat we òfscheid van mekoar nommen hemmen, mor op n dag wadden ze vot. Gien Mientje of Sonja meer om met te speulen. Kamp Nuus werd in 1963 ontmanteld.

Pas veul loater leerde ik dat de Molukkers ien 1951 noar Nederland kommen binnen. Ongeveer 250, veurnoamelek ex-militairen van et Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger met heur gezinnen, kwammen ien t kamp ien Nuus terecht. De barakken woar ze wonende wadden van holt, t wadden kolle en geheurege kommerkes woar ze meestal met twee gezinnen ien wonen mosten. Op et kampterrein was noast de barakken veur de gezinnen ok nog n barak veur vrijgezelle mannen, een badhuus, centroale keuken, een kerk en aan e poort twee holten huzen veur de Nederlandse begeleiders. 

Ze hadden et zwoar, ze hadden wènst noar Ambon. Der was heur deur de Nederlandse regering beloofd dat ze binnen òfzienboare tied weerom konden, doarom stonden de kovvers altied iengepakt kloar. Ze konden zo vertrekken. Zoas we allemoal wieten is dat nooit gebeurd. 

Veur veul Molukkers is Nuus nog altied n soort geboorte plak, de olle KNIL militairen leggen begroaven op t kerkhof tegenover t kamp en op t plak woar de iengang van t kamp was stijt ‘De Molukse Man ‘ een bronzen beeld van n levensgrote Molukse man, moakt deur Gert Sennema. Et wegje woar vroeger goas en brannekkels zatten hiet nou Kampweg en is t begun van een Dorps-ommetje worden. t Lopt langs et veurmoaleg voetbalveldje van t kamp, langs n petgat en via n stuk laand ien noordeleke richting tot de A7 en dan over de Mienscheer weerom noar de iengang van veurmoaleg Kamp Nuus.

Alie de Vries

Mientje: “ Snuuf de geur op van eertieds!”