Ik proat plat: op de camping
Wij zitten een weekje op e camping ien e Achterhoek. Echt kamperen, zoas vroeger ien onze oranjebruune tent, doen we niet meer. We hemmen nou een stacaravan huurd, mor de campinggeluden om ons hin binnen nog net zoas vroeger. Stommeln ien e caravan noast ons, de radio tegenover ons, hier en doar gekletter van potten en pannen, gemurmel van gesprekken uut verschillende hoeken.
Ik leg achterover ien n luie stoel, ogen dicht en luuster noar de geluden om mij hinne. t Eerste wat ik heur, ok groag heuren mag, binnen de vogeltjes, ok hier zingen ze der lusteg op lös. Achter de caravan lopt n wegje, ze kinnen ons niet zien, want der zit n mooie boomwal tussen. Ik heur n vrouw zeggen: “Wat is t dreug hé?” Ja, dat kin je wel zeggen en t wordt nog veul dreuger, want veur mörgen hemmen ze n tropische dag van wel 38 groaden veurspeld. t RIVM is ok weer ien actie, want ze hemmen een Nationaal Hitteplan ienvoerd veur n poar doagen. En t KNMI het code oranje òfkondigd veur Gelderland woar wij nou net binnen.
Ik zit al te bedenken woar ik mörgen et beste wezen kin, ik denk dat et, et zwembad wordt. Even loater heur ik de buurman roepen: “Woar is de bloemkool?” Ha, flinke man, denk ik, hij gijt koken. Zal de vrouw wel òfwassen moeten, de toaken eerlek verdelen. De volgende mörgen kommen de leste campinggasten pas om half elf de caravan uutrugeln, ze holden hier wel van uutsloapen.
Buurvrouw tegenover ons zeit op n gegeven ogenblik: “Oh kut, Peggy’s verjaardag van gisteren vergeten.” Even loater gijt ze Peggy bellen en zeit: “Gisteren de hele dag geprobeerd je te bereiken, maar het lukte maar niet ……” Ja ja, je binnen hier getuge van heul wat dingen.
“Mot ik je douwen, Bob?”
Een jonge vent ien n rolstoel moet noar t toiletgebouw. t Is nogal hobbeleg op t veld en Bob stijt vast ien n kuul. Buurman geft hum n “douwtje” noar de wc.
Aan t enne van e tweede dag van t Nationaal Hitteplan worden der verscheidene buien veurspeld. Overbuurman verploatst zien auto en zet hum onder de bomen en pakt de auto heulemoal ien met dekens. Hij komt ons nog even vertellen dat er om vier uur hoagelstienen van wel vier centimeter aankommen. Hij het al eerder deuken ien e auto had deur hoagelstienen en dat wil der niet weer. Om vier uur schient de zun nog volop en t is 38 groaden. Soavends kommen der wel flinke buien, mor gien hoagelstienen.
Privacy is ver te zoeken op e camping, ik krieg et idee dat summegen alles ien e goaten holden. Ze zitten lekker ien e veurtent en kieken et veld over en zo gauw der beweging is, wordt et registreerd.
“Ga je douchen?”
“Waren de pannekoeken lekker?”
Aan de snelheid woarmet de campinggasten noar et toiletgebouw lopen kin je host wel zien wat ze der moeten.
Overbuurvrouw giert: “Hij leeft nog.” Oh gut, wat nou weer. Oh, t gijt over n beestje dat ongevroagd de veurtent ienkropen is. Buurman het hum een beste mep verkocht, mor niet hard genog. t Hitteplan is niet meer van kracht, et wordt kolder en t gijt regenen, de minsen krupen ien e caravan.
En de merel zingt mor deur. Hij of zij zit boven op e antenne poal achter onze caravan, doar kin er t veld mooi overzien en zien “hoogste” lied zingen. Elke dag zit er doar te fluiten en dat heur ik toch veul liever dan al die opmerkings van e campinggasten (Foto: Streekkrant 2024, MJT-camping bij ‘De Woldzoom’)
Leneke Struiksma
Mientje: “t Is zoo.. waarm! Kinst wel n ei bakken op e motorkap!”
