Gea Overwijk geniet van mens en natuur
RODEN - Ze zit heerlijk onder de overkapping op haar plekje te genieten van een kopje koffie en haar telefoon in de hand. Haar man Berend Overwijk geniet nog van een bakje koffie en de krant in de keuken en op de achtergrond klinkt een heerlijk muziekje. ‘Zo beginnen wij altijd onze ochtend,’ zegt ze. Overwijk. Ook houdt ze al ruim twaalf jaar een blog bij op facebook iedere ochtend. Gewoon even de dag daarvoor delen met iedereen en voor wie de blog kent, daaruit komt ook veel al naar voren dat de familie Overwijk houdt van gezelligheid en iedereen altijd welkom is.
De overkapping waar ze onder zit is een project van hun oudste zoon Danny die inmiddels al vijf jaar gelden, ‘of nog maar vijf jaar geleden,’ zegt Overwijk, is overleden. ‘Berend en veel anderen om ons heen zeiden toen meteen: ‘Waarom kopen jullie Danny zijn huis niet? Je hebt een eigen oprit en je kunt blijven wonen in de straat waar jullie met veel plezier altijd al hebben gewoond.’ Overwijk heeft in het begin nog getwijfeld, maar ze is blij met de beslissing die ze toentertijd hebben genomen.
Dit jaar wordt ze zeventig, maar ze is nog zeker niet van plan om stil te gaan zitten en te stoppen met werken. ‘Ik mag graag boeken lezen, we houden van fietsen en wandelen, vrienden komen hier geregeld ‘s avonds een potje Kezen spelen en ook uit ons volkstuintje halen we veel energie. Als ik het zo opnoem besef ik mij dat ik best veel hobby’s heb,’ Overwijk lacht. ‘Oh ja en ik doe ook veel aan fotografie. Je krijgt vaak een heel andere kijk op de natuur wanneer je bepaalde dingen vastlegt op de “gevoelige plaat”. Je ziet dan soms ook dingen die je met het blote oog gewoonweg niet ziet.’
Ze werkt bij het Thomashuis in Roden, sinds zeven jaar, en geniet enorm van de omgang met de bewoners daar en ze hebben inmiddels een leuk team met elkaar. ‘Ik denk dat dit voor mij altijd al een doelgroep is geweest welke mij heeft aangesproken: mensen met een beperking. Toen ik vijftien was en van de huishoudschool af kwam was ik dan ook het liefst iets met maatschappelijk werk gaan leren, maar dat zat er helaas niet in. We moesten direct aan het werk van onze moeder en ik heb dan ook verschillende baantjes gehad. Zo kwam ik terecht bij een groenteboer, maar zat ik ook in de gehandicapten vervoer en bracht kinderen naar school.’
Overwijk leert haar man kennen op haar zeventiende. Zij groeide op in Altena en hij kwam uit Roden en ze ontmoeten elkaar bij Boonstra in Peize waar op dat moment een “Drive-In” was. Inmiddels is haar man er ook gezellig bij komen zitten onder de overkapping en delen de twee de verhalen die ze hebben meegemaakt in aanloop naar hun trouwen. Ze trouwen al jong en krijgen drie jongens. ‘Al die tijd ben ik gewoon blijven werken,’ zegt Overwijk. ‘Ik ben jarenlang oppasmoeder geweest, dus dat zorgzame komt dan toch weer terug.’
Overwijk en haar man doen veel samen, zo zullen veel mensen hen dan ook kennen van de Rodermarkt, voorplein jaarbeurs, en VV Roden. Ze hebben twintig jaar als vrijwilliger achter de bar gestaan in de kantine van VV Roden. ‘Ontzettend gezellig was dat altijd en wat hebben we een leuke feestjes gehad, maar uiteindelijk is het gewoon klaar,’ aldus Overwijk. En dan is er dus nog de jaarlijkse Rodermarkt. ‘Mensen zeggen weleens: jullie zouden toch stoppen? Nou, als we stoppen dan horen de mensen het van onszelf en niet van horen en zeggen,’ zegt Overwijk. Er is in de afgelopen jaren best veel verandert bij de jaarbeurs en ook het voorplein heeft daarmee een metarfose ondergaan en dat is natuurlijk iets wat best wel in opspraak is geweest onder de Rodenaren. ‘We hebben inmiddels best een vast team van mensen die ieder jaar werkzaam zijn tijdens de Rodermarkt. En ja, de veranderingen zijn niet altijd in ons voordeel geweest wanneer het ging om bijvoorbeeld de gezelligheid qua aankleding, maar toch gaan we nog even door hoor. Inmiddels heb ik de keukenbrigade op mij genomen. Dit is grotendeels nieuw voor mij en zorgt er dus ook voor dat ik minder achter de bar sta, maar daar staat inmiddels ook een team die ik die taken zeker wel toevertrouw.’
Vandaag zijn ze vrij, even geen vrijwilligerstaken voor haar man bij VV Roden en Overwijk hoeft niet naar het Thomashuis. Ze zal straks op de fiets stappen en het dorp in gaan voor de boodschappen en dan vanmiddag even lekker de Volkstuin in, de kop leeg maken en de handen lekker vuil. Hopelijk met wat zonnestralen voor Overwijk, want de regenbui van gister heeft haar een behoorlijke snotterigheid opgeleverd waar ze nu even niet op zat te wachten.
