Noordenvelder Marian Stoppelenburg. ‘Mijn missie: Vrede achter de voordeur’
RODEN - Op 5 mei 2024 werd Sandra Klinker vermoord door haar man Marcel. Nu heeft haar moeder Marian Stoppelenburg een duidelijke missie. Ze noemt het ‘Vrede achter de voordeur’. Ze geeft inmiddels lezingen en workshops door het hele land. Ze zette daarnaast het project ‘Levensgevaarlijke Liefdesrelaties’ op en is nu bezig met een lespakket voor scholen: ‘Love bombing’. ‘Waarom ik dit doe? Ik rouw om mijn dochter, maar ik weiger om ook slachtoffer te worden van mijn schoonzoon, die na de moord op Sandra zelfmoord pleegde.’
Sandra werd geboren in 1993 en in de zomer van 1997 ging ze naar basisschool Het Valkhof in Roden. ‘Het was een vrolijk meisje’, zegt haar moeder. ‘Altijd aan het dansen en ook vooral creatief. Vanaf haar negende jaar kreeg ze een voorliefde voor paarden en was ze dagelijks op de manege te vinden. Helaas verandert het leven van Sandra wanneer ze naar de middelbare school gaat. ‘Ze werd gepest op de Ronerborg, omdat ze iets “voller” was dan andere kinderen. In die tijd zag je dat ze een harnas opbouwde. Toen ze vijftien was, kreeg ze verkering met een oudere jongen en vanaf die tijd liet ze dan ook haar leeftijdsgenoten veelal links liggen en begaf ze zich steeds meer in de wereld van volwassenen. Het was alsof ze wilde uitdragen naar haar leeftijdgenoten: jullie willen mij niet, maar ik heb jullie ook niet nodig.’
Ondanks de zorgen van haar ouders over haar gedrag, leeft Sandra haar leven. ‘Ze stond achter de bar bij Discotheek Pruim in Roden, waar ze de bijnaam ‘Bambi’ had’, zegt Marian. ‘Ze had één grote droom en dat was dat ze later haar eigen restaurant zou hebben.’ Jan, bonusvader van Sandra sinds 2009, valt haar hierin bij: Sandra was een ondernemer ‘pur sang’, zegt hij trots. Het verbaast hen dan ook dat Sandra op 25-jarige leeftijd zwanger raakt van Marcel. ‘Dat paste totaal niet in haar plannen’, zegt Marian. ‘Ze had ook pas drie maanden een relatie met hem. Het ging allemaal heel snel. Een voorbeeld van ‘love bombing’. Het was een lastige tijd voor ons, want wij zagen haar veranderen. Achteraf weten wij pas dat alle “rode vlaggen” aanwezig waren in haar relatie. Een relatie van ‘intieme terreur’, zoals we dat noemen. Marcel had haar volledig onder controle. Intimideerde haar en isoleerde haar. Toen hij in 2023 in de gevangenis belandde voor fysiek geweld zei Sandra: “Ik heb geen hulp nodig. HIJ heeft hulp nodig!” Dat had zij goed gezien. Helaas is dat er niet van gekomen.
Sinds de dood van haar dochter leert Marian elke dag. ‘Ik zet mijn missie voort!’ Ze is docent Communicatie en weet dus hoe ze boodschappen over kan brengen, om mensen te raken en in beweging te zetten. ‘Communicatie is helemaal niets als het nergens over gaat. Nu is ons deze ramp overkomen. Sandra komt nooit meer terug, maar door mijn verhaal te delen over femicide en intieme terreur hoop ik mensen te waarschuwen en te zorgen dat we beter letten op de signalen van gevaar. “Kijk niet weg, als je twijfels hebt over de relatie van iemand in jouw omgeving”, benadrukt Marian. Wanneer de politie en hulpverleners in actie komen, is het vaak voor het slachtoffer al te laat. We kunnen dit voor zijn door met de pleger in gesprek te gaan, want daar ligt de oplossing.’ Met het lespakket dat ze heeft samengesteld, wil ze ook vooral jongeren bereiken en waarschuwen. ‘Ik denk vaak: wat als Sandra dit op school had geleerd? Was het dan ook zo fout gegaan?’ Inmiddels heeft haar verhaal al velen bereikt en mag ze met recht zeggen dat ze is erkend. ‘Ik krijg aanvragen vanuit heel het land om mijn verhaal te delen.’ Toch deelt ze haar verhaal ook graag in de regio en hoopt ze dat de scholen met haar in gesprek willen gaan en de mogelijkheden willen bekijken om het lespakket op te nemen in hun uren. ‘Het past perfect aansluiten bij het vak Burgerschap.’
Naast de missie die ze heeft om femicide en intieme terreur onder de aandacht te brengen, wil ze ook stimuleren dat we met elkaar leren praten over schaamte. ‘Iedereen heeft weleens iets gedaan of gezegd waar hij of zij zich voor schaamt. Als het je belemmert in je doen en laten: praat erover, neem iemand in vertrouwen. Dit geldt voor zowel slachtoffers als plegers, mannen en vrouwen. Het is zeker niet meteen de oplossing, maar door naar elkaar te luisteren kunnen we wellicht grotere problemen voorkomen.’ Op woensdag 4 februari vertelt Marian haar verhaal in de televisiedocumentaire “Fase 8: Femicide” bij NPO3. ‘Daarin praat ik ook over mijn kleinzoon, die in één keer beide ouders kwijt was en de gevolgen daarvan.’
